Оройн улаан нар
Онц туяа татуулаад
Сунаж хєвсєн vvлсийн
Сугыг нэвт шагайж
Урваж хєрвєж байгаа
Хурын бараан vvлийг
Улбар шар єнгєєр
Хувиргаж сайхан чимлээ.
Сvрэг тарган адуу
Суурь билчээрээ солиход
Сvvлд нь явсан хvрэн
Сугарч хойно нь хоцроод
Сургаж єгсєн эзнийхээ
Сургийг сонсох гэсэн шиг
Сухай улаан єнгєєр
Суниаж байгаа нарыг
Эгцэлж нэг хараад
Эргэж нэг унгалдав.
Дасаж байсан сvргээсээ
Тасарч vлдсэн хvрэн
Талын зєєлєн хєрсєн дээр
Тавтай хэд хєрвєєгєєд
Танхил биеийнхээ шороог
Дахин шилгээж унагаад
Єргєн замаа vнэрлэж
Єтгєн сvvлээ сєхєж
Yvлтэй тэнгэрийн доогуур
Хєвєн нисэх адил
Yзvvртэй модны дээгvvр
Харайн дэгдэх адил
Хур дэлээ хийсгэж
Хурдан шєрмєсєє чангалж
Тоосоороо тоглон бусгаж
Торойтол ганцаараа тасарчээ.
Ганц хvрэн морь
Гарсан оройгоос эхлэн
Зvйрлэшгvй санасан нутгийнхаа
Зvг чигийг алдалгvй
Зvсэрсэн ширvvн бороог
Зvсэж сєрєн явахдаа
Байцат єндєр хэцийг
Бардаж давж гарахдаа
Бартаат талын арвиныг
Бахдаж давхин єнгєрєхдєє
Єдрийн халуун наранд
Єл залган амарсаар
Шєнийн бор хоногт
Сvvдрээ дагуулан гvйсээр
Бvтэн гурван єдєр амарч
Бvхэл гурван шєнє явжээ.
Дєрєв дэх шєнєдєє тэр
Дєхєх гvйдэлдээ ороод
Дєт замаар дагасаар
Дєрвєлжин шар дєрєлжийг
Дєнгєж даваад иртэл
Дєхмийн чоно тааралдав.
Хонгор нутгаа vгvйлж
Хол єнцгєєс гvйсэн
Хvрэн морины урдуур
Хєндий цєлийн араатан
Зэвхий муухай чононууд
Зэллэж хошууран ирлээ.
Хээрийн зэрлэг араатан
Хэдийн дайралдсан боловч
Хэтийн их зорилгоос
Хэрхэвч хойш ухарсангvй
<<Єнгє бvрийн тотгороос
Єєрийн зорилгоор салсан сан.
Євч тураг бие минь
Єстєн хортонд бариулах нь уу?
Єлєн чононд хєєгдсєн ч
Єлгий нутагтаа дєхье
Єлсгєлєн махчинд ээрэгдсэн ч
Єнєр ижилдээ ойртъё.
Хурдан сайн удамтай билээ
Хурц дєрвєн туурайтай билээ
Хуй шиг хийсээд гаръя
Хулан шиг дайраад vзье>>.
Хvрэн морь ч ухасхийв
Хєєсєн <<ноход>> ч єртєєлєв.
Халдаад ирсний нь
Хавиргыг єшиглєж
Дахиад ирсний нь
Тархийг чавчсаар
Хvрэн морь ч
Сугарахаараа сугарав
Хєнєєлт саарлууд ч
Сунахаараа сунав.
Эгзгэлсэн санааны хvчээр
Эрсэлсэн хєлийн хурдаар
Хоол эрж гурингадсан
Ховдог муухай араатны
Хомхой аманд оролгvй
Хорт соёонд єртєлгvй
Байдаг чадлаа шавхаж
Баахан хэсэг явтал
Голын ус шуугиж
Хоточ нохой хуцлаа
Аргалын утаа vнэртэж
Айлын бараа харагдлаа.
Нохойн чимээ аваад
Ноцсон галыг vзээд
Хєндийн бузар араатан
Хєєхєє болиод хоцров.
Харагдсан айлыг чиглэж
Хар эрчээрээ давхисаар
Тооноороо оч vсэргэсэн
Том гэрийн гадаа
Хєєгдєж туйлдсан хvрэн
Хvрч ирээд зогсов.
Гэнэтийн энэ чимээгээр
Гэрийн эзэн гарвал:
Уяатай морины нь дэргэд
Урт єтгєн сvvлтэй
Уудам єргєн хондлойтой
Хvч тэвээрэг муутай
Хvрэн зээрд зvстэй
Хvлэг сайн морь
Хєлс нь дуслаад зогслоо.
Атар хээр газар
Аюулт дайсантай тулгараад
Бvрхэг шєнийн хэцvvд
Бvдрэн сандран давхисаар
Айлын гадаа ирээд
Амьсгаа дарж байхдаа
Гэрийн эзний бvтэлгvйг
Гэнэдсэн хvрэн мэдсэнгvй.
Хvрэн морийг илбэсээр
Хєлд нь эвтэйхэн суугаад
Гурамсан хар чєдрєєр
Гурван хєлий нь баглав.
Ургаа хадны дундаас
Ундрах булгийн эхнээс
Урсаж байгаа голыг
Уулын чулуугаар боох шиг
Уйтгарт бэрхийн дундаас
Урьхан нутгаа санасан
Унаган зvст хvрний
Урт замыг таслаад
Барьж унасан хvн
Бачилж эдлэх талаар
Бадарч ламын зовоохоос
Багагvй илvv болжээ
Эмээллэж унадаг морьдын
Ээлж солиог хийе.
Энгvй хол газраас
Эх нутагтаа гvйсэн
Энэ морины хойноос
Эзэн ирж магадгvй
Эрэлцэн суралцан ирээд
Эрхэм морио авбал
Олзонд дуртай надад
Онц ашиг болохгvй.
Хэд хоног боловч
Хэрэг ажлаа бvтээе гэж
Шинэхэн тэр эзэн
Шийдэж дотроо бодоод
Хошуу нутаг дамжиж
Худалдаа наймаа хийхээр
Хол ойргvй хэсэж
Хонжоо олз олохоор
Хvрэн морийг унаад
Хєрш хошуунд явжээ.
Мєнх алтайн оройгоор
Мєнгєн цас цайрч байвч
Мєрєн голын хєвєєгєєр
Мєчирт мод ургаж байвч
Урт арвин хангайг минь
Уйлах дуу цуурайтуулж
Уудам монгол нутгий маань
Уулгалсан дайсан тvйвээгээд
Дайн тэмцлийн утаа манарсан
Дажин самууны хєл vймсэн
Хvнд бэрх vе байлаа
Гvжир хатуу цаг байлаа.
Хvйс тэмтрэхийг зорьсон
Хvй олон дайсныг
Хvчирхэг монгол хvмvvс
Хvчээ гарган тэмцээд
Ган сэлмийн ирээр
Гал оч vсэргэж
Гайхамшигт их нэгдлээр
Гарамгай зоригтой тулахад
Галзуу харгис цэрэг
Газар сайгvй бужигнаж
Замд тохиолдсон бvхнийг
Зандалчны ёсоор сvйтгэж
Ємнєє уулзсан бvхнийг
Єєрийн дураар дарлаж байлаа.

Хvсэл нь ханадаггvй панзчин
Хvрэн морийг унаж
Хvрээ хєдєєгvй тэнэж
Хvн ардыг шулаад
Аймаг хошуу сvлжиж
Ашиг хайж явсаар
Хорон санаат дайсны
Хоморгонд орж баригдаад
Харийн хэрцгий ноёны
Хажууд нь очиж мєргєв.
-Утсан улаан амий минь
Уучилж хайрла, ноён минь.
Унасан морио эмээлтэй нь
Урд чинь авчирч єгье
Авч яваа юмаа би
Айлтгаж таньд барья гэж
Дахин дахин гуйгаад
Дальдарч мєргєн уйлаад
Хvvрийн тєдий биеэ
Хvрэн мориор авруулав.
Халх монгол нутагт
Хатуу тэмцэлтэй байхад
Гараас минь сvрддэг хvн
Ганц энэ л байж гэж
Авилгачин ноён бодоод
Аймхай мууд хэлсэн нь:
- Ар монгол нутаг
Алган дор минь байна
Алтан дэлхийн шороо
Хєл дор минь байна.
Адгийн муу чамайг
Алаад би яах вэ,
Хэлсэн vгий минь дагаж
Хэрэг ажилд минь оролц!
Зовлого арьс болсон ч
Золбоотой морь байна
Тарга хvч муутай ч
Тал туулах хvлэг байна гэв.
Ихэмсэг ламд булаагдаж
Ижил ханиасаа хєндийрєєд
Жороо хvрэн морь
Зохистой заяа vзсэнгvй.
Хэн нэгний гар дамжсан
Хиртэй халтар хадаг шиг
Хvрэн зээрд морь
Хvйтэн гарыг дамжсаар
Хvний амины золио болж
Хєнєєлт дайсны унаа болов.
Хартан хортны гарт
Хамрагдан орсон боловч
Ган дєрвєн туурайгаар
Хєрст газрыг онгилж
Гайхам их хvчээрээ
Хєнєєлт дайсанд тусалж
Буруу элэгтний зоргоор
Буурал нутгаа бусниулж
Буман олноо сєнєєх
Бузар хэрэгт оролцсонгvй.
Хvн хvний мэдэлд
Хvлээстэй зовлон эдэлсээр
Залуу хvрэн морины
Зан ааш нь хувираад
Хавьтаж талхисан хvн
Хамаагvй ширvvн оролдвол
Хайрч єшиглєдєг болжээ
Хажиглаж хаздаг болжээ.
Морь эдэлж сураагvй
Онгироо сагсуу ноён
Мулгуу тэнэг хvчээр
Олмы нь гэнэт чангалтал
Танхай балмад тvvний
Тарган махлаг мєрийг
Тавхийтэл vмхээд
Тасхийтэл шувтрав.

Хvvршсэн хувцасны цаанаас
Хvрэн цус нь нэвтрээд
Яс махандаа хадтал
Янгинаж сvрхий євдєхєд
Харааж орилсон дайсан
Хуйт хутгаа сугалаад
Хvрэн морины гуяа уруу
Хvчтэй гэгч нь дvрэв.
Хутга шаалгасан морь
Гуяа євдєхийн эрхэнд
Зєрvvлж нэг хазаад
Зєрж нэг єшиглєєд
Шудран дайрч алдууран
Шууд давхиад оджээ.
Завсрын дайсанд эдлэгдээд
Замын шороонд дарагдаад
Зан ааш нь хувирсан
Зандан хvрэн морь
Яагаад ийм болсныг
Ярьж єгєх vv би,

Ардын хvvгийн зориг хурц
Адуун сvргийн туурай хурц
Эр хvний намтар элбэг
Эмээлт морины домог баялаг.
Элбэг намтрын нэгнээс
Эвлvvлж та нартаа хэлье
Баялаг домгийн нэгнээс
Бахдуулж та нартаа хэлье.
Ардын засаг мандах
Сайн цагийн тvрvvнд
Аюулт дайсан сєнєх
Самуун цагийн эцэст
Баруун нэгэн хошууны
Баян ноёны зарц хvv
Ачит эхтэйгээ хамт
Амьдран суудаг байжээ.
Нарны гэрэл нэвтэрсэн
Навсгар хар бvрээстэй
Сарны туяа орсон
Салбагар уранхай vvдтэй
Ширvvн салхинд тэсдэггvй
Шидэмсэн муу бvслvvртэй,
Ийм нэгэн гэрээс єєр
Илvv гарах хогшилгvй
Айлын хонь дагасан
Арван ямаанаас єєр
Ахиад тоолох малгvй
Хvний адуу бараадсан
Хvрэн мориноос єєр
Хvлэглэж унах унаагvй
Хєл нvцгэн ядуу байжээ.
Ганц модон ташуураас єєр юмгvй
Гар хоосон зvдvv байжээ.
Унадаг хvрэн морины нь
Уг байдлыг дурдвал:
Ширээ сайхан нуруутай
Ширvvн цацган сvvлтэй
Шингэн мяндас дэлтэй
Шигшмэл хvрэн зvстэй...
Хурц дєрвєн туурайдаа
Хурдны удам хадгалсан
Соргог алхан толгойдоо
Эрдэнийн чанар бадруулж
Содон цагаан сарандаа
Эгэл тэмдэг тодруулжээ.
Энгvй єргєн нуруунд нь
Эмээл тохоод мордоход
Уул шиг єндєр зоотой
Усан тэлмэн жороотой
Адуун сvргийн манлай болсон
Аавын хvvгийн нєхєр болсон
Алдартай сайн морь байжээ
Аагтай хурдан хvлэг болжээ.

Зузаан vvлний хур
Зуур зуур ороод
Зулзаган нялх мод
Зуун тийшээ дэлгэрээд
Навч цэцэг дэлгэрдэг
Нарны элч халаадаг
Зугаа цэнгэл бадарсан
Зуны эхэн сард
Ардын ядуу хvvгийн

Амраг хайртай ээжийн
Ариун нандин биед
Аюулт євчин хvрчээ.
Харц бор хvv
Хайртай залуу эхийнхээ
Янтай євчний уршгийг
Яавал арилгах вэ гэж
Янз бvрээр бодовч
Ямар ч тусыг олсонгvй.
Дэмий гайхаш тасрахдаа
Дэргэдэх айлдаа ороод
Баян эзэндээ бараалхаж
Байдал учраа гаргаад
Тєрvvлсэн ганц эхий минь
Тvргэн эдгэрvvлж болох
Арга чарга байна уу? гэж
Арай ядан хэлж гэнэ.
Ноёд, тайж баян гэхдээ
Єнчнийг хэзээ тэтгэдэг байлаа
Номтой лам буянтай гэхдээ
Євчнийг хэзээ таньдаг байлаа.
Харц зарцын vгийг
Харгис ноён сонсоод
Авралт бурхны зарлигаар
Анх эхээс тєрєвч
Ад чєтгєрийн хvчээр
Адаг сvvлдээ vхдэг нь
Орчлон ертєнцийн тавилан юм
Олон амьтны лай юм.
Би одоо яах вэ
Битгий чи сандар!
Нялх бага наснаас
Нярайлж єсгєсєн эх чинь
Yсээ буурал болтол
Насаа гvйцэд эдлээд
Хорвоогийн ус уух
Хувь заяа дутуу байжээ.
Гучин хоёр шvднээс нь
Ховхорч ер унаагvй
Шинхэн хар гэзэгнээс нь
Ширхэг ч vс цайгаагvй,
Ийм залуу насандаа
Ингэж євдєнє гэдэг чинь
Эргэл мєргєл хийдэггvй
Эрхэм дээдэст залбирдаггvйн
Хар нvгэл нь болж байна
Харин чи эхээ vхвэл
Бурхан тэнгэрийн оронд
Буцалгvй тєрєєсэй! гэж
Буян номыг сайтар хийж
Буруу бvхнийг сайн тэвч! гэж
Буурлын vнэт сургаалыг
Бузгай хэлж байвч
Єєхєєр хавагнасан нvvрт нь
Єрєвдєн тэтгэхийн шинжгvй байв
Єєдгvй улцан нvдэнд нь
Єглєгч бэлэгтний харцгvй байв.
Хэрцгий ноёны vгэнд
Гэмгvй зарц бухимдаж
Хэн юу хэлэх бол гэж
Гэр доторх хvмvvсийг харав,
Ханагар сайхан жороо хvрний нь
Хагацаахыг боддог ноёны хvv
Хар нохой минь хєл доголжээ
Харц чи зодсон уу? гээд
Элдвээр дайрч доромжлоод
Эхий нь тухай юу ч хэлсэнгvй.
Халуун элэгт ээжийгий нь
Хараан загнаж зоддог
Хатан язгуурт эхнэр
Хуньшгvй зангаа гаргаад
Шавартай сайран хєлдєє
Шавхай наалдуулж ирээд
Ширмэл том ширдгий минь
Шинэхэн єнгийг гутаав
Хэн чамайг дуудав! гээд
Хялайхын муухайгаар хялайв
Эзэн дээд ноёноо гэж
Элбэрэл хvсээд орсон хvv
Зовлон дээр зовлон нэмээд
Золбоот нvдэндээ нулимс дvvргээд
Хєндлєн босгон дээгvvр
Хєлєє єргєєд гарахдаа
Дэргэдэх ардын зовлонг
Дэвсгэрээсээ дор vздэг
Тэнэг ухаант хатны
Дээрэнгvй vгэнд гомджээ
Номхон ардын амийг
Нохойноос дор санадаг
Ноёны хvvгийн хэлсэнд
Ноцтой хорсгол хадгалжээ.

Сvмбэр уулын оройд
Сєрсєн vvл гараад
Сvрт цахилгаан цахилж
Сvрхий дуу нижигнээд
Азарган борооны тvрvvч
Айхтар ширvvн оров.
Шvршин орох чимээг чагнавал
Шєнєжингєє орох бороо байна
Шvтээний ємнєх зулаа сэргээгээд
Сvvжээ амрааж унт хvv минь гэж
Сvvрс алдаж эх нь хэлээд
Шvлэг маанийг амандаа уншив.
Зvгээр, ээж ээ нойр хvрээгvй
Зvсэрсэн бороонд малаа алдвал
Зvvрмэглэж хэвтсэнээс долоон дор
Зvггvй муухай хэрэг болно гэж
Євчтэй байгаа эхийнхээ дэргэд
Єдєр шєнєгvй сахиж суусаар
Унтах нойроо мартаж орхисон
Ухаант хvv ээждээ хэлээд
Зулайныхаа хєлсийг нэг арчаад
Зуландаа тос нэмж сэргээв.
Хур бороо ширvvсэж
Хурц цахилгаан ихдээд
Бод мал vргэж
Ботго тугал шуугилдав.
Бог мал уруудаж
Болгоомжлох цаг тулгарав.
Архи дарсанд автагдан
Алмайрч согтон хэвтээд
Торгон хєнжлийн дотор
Тохитой унтаж байгаа
Эзэн ноёны байдлыг
Эрэгцvvлж хvv бодохдоо
Єнєє шєнє хонь уруудвал
Єглєє босоод би зvдэрнэ
Маш сайн хичээж байгаад
Малы нь алдалгvй хоноё! гээд
Хєдсєн дээлийн танагаар
Хєєрхий эхээ хучаад
Тохмын шар эсгий
Толгой дээрээ тавиад
Хурдан хєлийн гvйлтээр
Хуйвт шилбvvрийн чимээгээр
Уруудаж байсан малыг
Уг байранд нь тогтоов.
Бусад зарц нарыг шуугилдаж
Бухимдаж малтай хєєцєлдсєєр
Цаглашгvй зvдэрсэн хvvг
Цахилгааны гэрэлд хараад
Гэртээ орж ээжээ асар
Хэрхэвч бид мал алдахгvй! гэж
Ноёны амнаас гараагvй
Нот сэтгэлийн vгийг
Норж нэвтэрсэн ядуучууд
Ноорхой хvvд хэлжээ.
Нvх шиг шєнийн харанхуйд
Нvцгэн хєлєєрєє чулуу єшиглєж
Сайртсан хєлєє шалбалаад
Сандарсан хvv гэртээ оров.
Єргєсєн зулы нь эрвээхэй цохиод
Єєхєн дэнгий нь салхи цохиод
Харанхуй гэрт дусаал гоожоод
Халамжит эх нь чимээ ч vгvй байв.
Ихэд сандарсан хvv
Ээжээ нэг дуудаад
Єєхєн дэнгээ асаатал
Єєв гэж эх нь дуугарав.
Сандарч тэвдсэн хvvгийн
Санаа сэтгэл нь тавигдаж
Бурхны ємнєх зулаа
Бушуухан гэгч єргєєд
Хайрт эхийнхээ нvvрийг
Харан харан зогсоход
Хоёр алаг нvд нь
Хонхойж баахан ядарсан
Хувирдаггvй хєрслєг царай нь
Хундан цагаан болсон
Хосгvй энэрэлт ээж нь
Гоц эхэлж ширтээд
Хорвоо ертєнцийн жамыг
Хол ойргvй сэтгэж
Хоцорч vлдэх хvvгээ
Хонгор сэтгэлдээ бодохдоо
Дээрээс орсон дусаал
Дээл хучлагыг нэвтлэвч
Дороос тунасан чийг
Тохой нурууг хайравч
Биед туссан євчин
Бэрхтэй хэцvv зовоовч
Уранхай хувцастай хvvдээ
Уул байдлаа хэлсэнгvй.
Євчний хvндээс болж
Єнгє царай алдсан
Єнєр залуу эхээ
Єєрийн эрхгvй хайрлахдаа
Чулуу єшиглєснєє хэлэлгvй
Цус гарснаа vзvvлэлгvй
Дээлийн хормойд хєлєє нуугаад
Дэнгийн цєгцєнд тос нэмлээ.
Жижигхэн цагаан шvдтэй
Жигд хотгор нуруутай
Хєгжvvн шударга зантай
Хєєрхий бор хvv минь
Инээж хєдєлж байгаа нь
Ээжийгээ дуурайсан гэж
Саахалт айлын чавганц
Сайшааж магтдаг юм гэж
Энхрий танхил vрээ
Эвийлэн єхєєрдєн бодоод
Тооноо ширтсэн эх
Толгойгоо гэнэт хєдєлгєєд
-Хvv минь ээждээ ир гэж
Хvнд гvнзгий амьсгаа татав.
Дэнгийн хажуугаас хvv нь
Дэргэд нь хvрээд ирэхэд
Дэрэн дээр нь ус тогтоод
Дээлэн дээр нь дусаал дусаж байв.
Шаагисан борооны усыг
Цоорхой гэр яаж тогтоох билээ
Шvvрсэн хурын дусаалыг
Цочирдсон хvv яаж тогтоох билээ
Дэмий л нэг гайхаж
Дээлийн нь усыг шавхтал
Сайхан хурын усыг
Саатуулж битгий асга! гэж
Yрийнхээ сэтгэлийг тайтгаруулж
Yг сургамж хэлсэн нь:
Бvрээсний дор тєрєєд
Булшны дор хэвтдэг нь
Бvхэл бvтэн хорвоогийн
Бодит нэгэн ёс юм.
Нас чинь бага боловч
Цус чинь шингэн боловч
Хєл чинь дєрєєнд хvрч
Гар чинь ганзганд хvрчээ.
Хvн амьд явахдаа
Эгэл олондоо зvтгэдэг
Хvлэг амьд явахдаа
Эзэн хvндээ зvтгэдэг.
Эр хvн эзгvй хээр
Эмээлт мориноосоо бvv сал!
Эрэлхэг баатар, эрхэм цагт
Эгэл олноосоо бvv хєндийр! гэдэг
Ямбатан ноёдын хvvхдийг
Ямар ч байсан битгий тvш
Ядуу хvний хvvхдээс
Ялихгvй ч гэсэн битгий холд!
Ядрах цагт ард тусална
Яарах цагт морь тусална гэв.
Арван сар тээж гаргаад
Ангир уургаа шимvvлж єсгєсєн
Асралт эхийнхээ vгийг сонсоод
Айх тэвдэх нь улам нэмэгдэж
Ээж минь та юу хэлж байна
Итгэж гуйя битгий vх! гээд
Борхvv нулимсаа гаргаж
Борооны дусалтай зэрэгцvvлэв.
Зогсолтгvй орсон бороо
Жалга дундуур vерлэхэд
Зовлонт хvvгийн шаналал
Зvрхэн дундуур vерлэв.

Yvлээ цааш нь нуусан шиг
Єргєн тэнгэр цэлмээд
Yдшийн орсон бороо
Єглєє болоход арилжээ.
Хурмаст тэнгэрийн нар
Хєдєє хээрийг гийгvvлж
Хурын тунгалаг ус
Хєрст дэлхийг гялайлгавч
Шар эсгий гэрийн дотор
Ядарсан бvсгvй ёолсоор байв
Шаналсан хvvгийн нvvр дээр
Ядуугийн нулимс бємбєрсєєр байв.
Нойргvй хоносон хvvхэд
Норсон дэвсгэрээ аваад
Наранд ээж хатаахаар
Навтгар гэрээсээ гартал
Гурвалжин vvрэг vvрсэн
Гурван шоо євєртєлсєн
Хорвоогийн уудам зайд
Хойш урагшаа хэрсэн
Хот айлын нохойг
Хоёр модоор тогшсон
Бардам тvрэмгий зантай
Бадарчин айсуй явжээ.
Тэвдсэн хvv хурдаараа гvйгээд
Тэр бадарчийн ємнє нь очоод:
-Халуун энэрлээр тэжээж єсгєсєн
Хангай дэлхий шиг тvшиг болсон
Хайрт ганц эхийн минь биед
Ханиад хvрээд хэцvv байна
Бодь хутагт лам минь та
Болгоож хайрлаж єгнє vv гэж
Бор євдгєєрєє сєхєрч суугаад
Бодсон хvслээ айлтгаж гэнэ.
Ховдог махчин шувуу
Хvvрийн vнэрт дуртай байдаг
Хорт санаат ламтан
Хvний зовлонд дуртай байдаг.
Балмагдсан хvvгийн vгийг сонсож
Бадарч лам гэрт нь ирээд
Маань уншаад судсы нь барьж
Магтаал уншаад адис єгчээ.
Єнєр тvшиг эх чинь
Євчин гамшиг ихтэй байна
Амь насы нь сvйтгэх
Ад чєтгєр шvгэлсэн байна!
Аврал буян сайн хийвэл
Амьд гарахын заяа байна! гэж
Эрдэнийн гурван шоод минь
Ил тодорхой буулаа гэв
Зандан шоо буруу таасныг
Залуу хvv яаж мэдэх вэ?
Зальт лам хууран мэхэлснийг
Залбирсан бvсгvй яаж мэдэх вэ?
Явган энэ vлгэрийг
Ярьж хэлж байхдаа
Даахийн чинь ширэлдээ гараагvй
Давхар нvдний чинь хараа гvйцээгvй
Гурван настай нялх цагт
Гунигт муухай євчний уршгаар
Гаргасан эх чинь эцэслээд
Ганцаараа чи vлдсэн гэж
Євгєн эцэг Чойжилжавын
Єрєвдєж хэлснийг санадан би.
Зэрэгцэж ярихаа зогсъё
Залгаж vлгэрээ хэлье.
Галуу шувуу дуугарсан
Хавтгай дулаан улиралд
Галт нар ээсэн
Халуун гэгчийн єдєр
Зовлонт євчин нь хvндэрсээр
Зовхит нvд нь буурсаар
Амраг хонгор эх нь
Амьсгаагаа гvйцэд хураагаад
Амин халуун судас нь
Ахиад цохихоо болив.
Залуу эхээ vхvvлсэн
Зарц бор хvv
Заяа золондоо гомдож
Зангирсан нулимсаа унагаахад
Хvний vхэл олныг vзсэн
Хомхой тэр гэлэн
Хvрэн морины сургаар
Хорхойсох сэтгэл хєдлєв.
Элэгдсэн шар эрхээ
Эргvvлэн тойруулан байж
Элэнц хуланцын буян нvгэл
Энэ тэр сайн муу гэж
Элдэв янзын цэцэн vгээн
Эрдэмт гэгдсэн тэр бадарч
Эхэр татан уйлж байгаа
Эгэл хvvд ингэж хэлэв.